حقیقت در مورد ستوان کلمبو

پس از روز کلمب در هفته گذشته، خاطره کودکی خود را از سوء استفاده های کارآگاه در اواخر قرن بیستم لس آنجلس، جایی که او حیله گرترین و خود شیفته ترین قاتلان شهر را افشا کرد، تجدید کردم. ستوان کلمب با بازی پیتر فالک فقید، ژانر «هو کاچم» را تدوین کرد: تماشاگران میدانند قاتل کیست و همه چیز به نحوه فاش شدن آنها بستگی دارد.
اسنوب ها و افراد مشتاق جامعه بالا به راحتی کلمب را با کت پاره شده و شخصیت متواضعش نادیده می گرفتند. اما بینش زیرکانه او را به شکارچی نهایی آنها تبدیل کرد. او همواره یادداشتها، اشتباهات و اعترافات جنایتآمیز را از اهداف خود استخراج میکرد. تلویزیون عالی بود
با این حال، به عنوان یک درام رویهای پلیسی، چیزی عجیب از فرمول بیرون میآید: چرا یک کارآگاه باید همه این کارها را انجام دهد قبل از انجام تحقیقات رسمی؟ اگر گاه و بیگاه مظنونی را میراندیزه کند، همین بعد از او شواهد علیه آنها، نظریه احتمالی تعقیب آنها را با جزئیات کامل توضیح داد و به احتمال زیاد اعترافات کامل را خواست و گرفت. آیا فکر می کنید وکلای منطقه می خواهند که پلیس همه این کارها را قبل از اینکه مظنونان حتی حقوقشان خوانده شود، انجام دهند؟
وسواس او برای کشف حقیقت و گرفتن اعتراف در ابتدا به عنوان یک لایه پنهان در نمایش به نظرم رسید: کلمب نشان دهنده نقد کاتولیک از سنت حقوقی انگلیسی-آمریکایی است. او چندان علاقه ای به کمک به دولت در اجرای عدالت دنیوی ندارد. در عوض، او به دنبال نجات مظنونان خود است.
اما توضیح بهتری برای روشهای عجیب او وجود دارد: ستوان کلمبو یک باجگیر است. کلمب جامعه بالا را تکان می دهد. از یک طرف، کلمبو شخصیت باحالی است. از سوی دیگر، کلمبو فاسدترین پلیس در تاریخ لس آنجلس بوده و هست.
شواهد به طور خلاصه:
1. او شواهدی را که علیه آنها وجود دارد به مردم می گوید و قبل از اینکه به طور رسمی مشکوک شوند یا حقوقشان را بخوانند، خواستار اعتراف می شود. او بی اعتنایی گاه به گاه به رویه های قانونی و تحقیر آشکار برای حفظ شواهد نشان می دهد: هیچ صحنه جرمی دست نخورده باقی نمی ماند. او می تواند انتظار داشته باشد که متحمل عواقب حرفه ای برای روش های خود شود، اما به این دلیل ساده که هیچ یک از اینها در جریان کار قانونی پلیس اتفاق نمی افتد، این کار را نمی کند.
2. او تزیینات عجیبی ترتیب می دهد که اغلب شامل ورود به خانه و محل کار مظنونان و تغییر و چیدمان اقلام مربوط به تحقیقات می شود، همه اینها برای برهم زدن اهداف خود و نشان دادن آنچه در مورد آنها می داند. او برای آنها روشن می کند که نماینده نیروی قانون است، اما در انجام رفتارهای غیرقانونی آزاد است. او می تواند هر کاری که بخواهد انجام دهد.
3. او به ندرت در کلانتری ها دیده می شود. برجستهترین تصویر او در یک دفتر، شواهد کمی را نشان میدهد که او واقعاً چنین بوده است او دفتر چیزی در آن نیست که در چند ثانیه قرار نگیرد. او در آنجا کار دیگری جز آنچه برای حفظ موقعیتش لازم است ندارد و می خواهد کار واقعی خود را تا حد امکان از آنجا دور نگه دارد.
4. تمرکز آن بر افراد اجتماعی ثروتمند و آسیب پذیر از تبلیغات است. او از تماسهای اجتماعی سازشآور و شرمآور با شخصیت مخرب و کثیف خود برای نفوذ به زندگی مظنونان استفاده میکند. گفتگوی او دائماً مرز بین حرفه ای و شخصی را محو می کند، به ویژه نام او از همسری مرموز که بعداً تنها تصاویرش به صراحت به عنوان غیرقانونی رد شد و ممکن است کاپیتان یک کشتی فضایی در زمان سفر بوده باشد.
5. او به طور معمول از تکنیک های روانشناختی مشخصه هنرمندان کلاهبردار استفاده می کند: فریب، دستکاری، ساختن دقیق نتایج به ظاهر اجتناب ناپذیر. ممکن است به درستی اشاره کنید که پلیس همیشه همین کار را انجام داده و مجاز به انجام آن است، اما کلمبو فقط زمانی این کار را انجام می دهد که هیچ کس جز او و خدمه اش به دنبال آن نباشند. اینها به ندرت، یا هرگز، مصاحبه های رسمی هستند و ظاهراً به شواهد وارد نمی شوند. به همین ترتیب، در پروندههایی با شواهد مختلف علیه یک مظنون، کلمب به آنچه برای اخاذی مفیدتر است علاقه خاصی نشان داد. او چیزی را در مورد مظنونان خود مطرح می کند که آنها به شدت می خواهند پنهان نگه دارند، حتی زمانی که چنین اطلاعاتی برای دادستان ها فایده چندانی ندارد یا حتی برای پرونده مشکل ساز است. او با ظرافت از این جزئیات (امور، مشکلات مالی، جرایم گذشته) استفاده می کند تا نشان دهد که مشکلات حقوقی آنها از مشکلات دیگر سرچشمه می گیرد و می تواند همه آنها را حل کند.
6. او به ندرت با سایر سازمان های مجری قانون تعامل می کند، به جز افسران رده پایین که در برخوردهای عجیب با مظنونین وظایف خاصی را برای او انجام می دهند. آنها اراذل و اوباش فاسد او هستند و اینکه آیا آنها اصلاً پلیس واقعی هستند یا خیر جای سوال دارد.
7. نام کوچک او، فرانک، چندین بار بر روی نشان او، روی اسناد و ظروف شواهد ظاهر می شود، اما سازندگان سریال اصرار داشتند که نام او این نیست. وقتی از او پرسیده می شود، او پاسخ می دهد: ستوان. هیچ دلیلی برای این طرح ریزی وجود ندارد مگر اینکه او به هیچ وجه خوب نباشد.
8. اهداف اغلب در اقدامات تلافی جویانه جسورانه اما نابخردانه با ستوان کلمبو شرکت می کنند. آنها آنقدر مشتاق هستند که درباره فعالیتهای مجرمانه فرضی خود بحث کنند که مرتباً اطلاعاتی را فاش میکنند که حتی خود او هم از آن بیاطلاع است. در معرض، اهداف او خوشحال هستند که خودشان را توضیح دهند. این به این دلیل است که آنها به این نتیجه رسیدهاند که کلمبو آنها را متزلزل میکند و میخواهند کارها را به جلو ببرند. آنها خوشحالند که او جایگزینی برای زندان و تحقیر عمومی به آنها پیشنهاد می دهد.
9. سن: ستوان کلمبو در شروع نمایش 50 ساله است، هیچ کار دیگری در زندگی خود انجام نداده است و هنوز در هشتاد سالگی این کار را انجام می دهد. افسران LAPD واجد شرایط بازنشستگی در سن 50 سالگی هستند. Columbo هیچ سلاحی حمل نمی کند. QED.
در حال حاضر، من هر قسمت را تماشا نکرده ام یا با کسی که تماشا کرده است صحبت نکرده ام، اما پس از چند ساعت کلیپ های یوتیوب، به فرضیه خود بسیار مطمئن هستم. از آنجایی که اصل زمان ما صرفاً نادیده گرفتن شواهد مخالف است، شما هم می توانید از آن مطمئن باشید!





